Logo
                    Morren Galleries on FacebookPrivate area on website
One moment please, the page is loading....
Walter Elst | Paul Delmee | Wim van der Kant


 

Recent Works

12 januari – 23 februari 2014

Tentoonstelling met drie kunstenaars die elk al minstens 15 jaar aan de galerie verbonden zijn: de twee Belgische schilders Walter Elst en Paul Delmée plus de Nederlandse beeldhouwer Wim van der Kant. Walter Elst (de Belgische meester van het Stilleven!) is steevast de kunstenaar waarmee Morren Galleries het nieuwe jaar begint.

WALTER ELST (Antwerpen, 1955) is een bescheiden kunstenaar die elke ochtend in alle vroegte als een monnik de trap naar zijn zolderatelier bestijgt en deze pas weer verlaat als de klok zes uur heeft geslagen. Zijn kernspreuk luidt “Schoonheid zit ‘m in eenvoud”. Met andere woorden, hij kiest graag onderwerpen voor zijn stillevens die voor de meesten onder ons vanzelfsprekend of alledaags zijn, maar voor Walter een schat aan esthetiek bevatten: een peer, walnoten of wat pruimen uit de eigen boomgaard, een aardewerken antieke kan of een verweerd kommetje. Zijn composities zijn kalm en overzichtelijk en juist dat is wat de liefhebber zo aantrekt in zijn werk. De schilderijen geven rust en maken dat de toeschouwer zich kan blijven verwonderen over de minutieuze details en de magistrale stofuitdrukking.

Dat PAUL DELMEE (Brussel, 1944) eindelijk weer eens naar buiten treedt met nieuw werk, zal voor veel liefhebbers een grote verrassing zijn, want jarenlang heeft hij zich teruggetrokken uit het kunstcircuit en de penselen aan de kant gelegd. Een aantal jaren geleden verhuisde de kunstenaar van het jachtige centrum van Brussel naar een klein, karakteristiek dorp in de Franse streek Bourgogne waar hij zich tot voor kort vooral toelegde op de verbouwing en restauratie van zijn boerderij. Morren Galleries is zeer verheugd met de comeback van Delmée, omdat de galerie altijd veel succes oogstte met zijn indrukwekkende, desolate schilderijen. Met zijn achtergrond als architect, is het niet verwonderlijk dat hij architectonische structuren steeds laat terugkeren. Deze vaak door vegetatie begroeide en omgeven bouwwerken, geplaatst in een landschappelijk decor, lijken je als toeschouwer soms bekend voor te komen.

Rode draad in het werk van de Nederlandse beeldhouwer WIM VAN DER KANT (1949) is het verbeelden van de adolescent. De fase waarin de mens zich op het keerpunt bevindt om volwassen te worden, de wereld om zich heen groter wordt en beter begrijpt, het lichaam sterk en vitaal is, maar ook balans moet vinden en zijn eigen identiteit onderzoekt en steeds meer gestalte krijgt. Vanwege de klassieke uitvoering en houdingen van de figuren wordt zijn werk wel eens geassocieerd met beelden uit de Griekse Oudheid. Bijzonder is dat Van der Kant de marmeren sokkel integreert in het beeld en deze dus niet slechts als grondplaat fungeert, maar een meerwaarde heeft. Dan representeert de steen een smalle richel waarop het jonge mens zijn evenwicht probeert te bewaren, de andere keer vertolkt de steen een zitvlak waarop de figuur mijmerend voor zich uit zit te staren, of representeert de steen een zandvlakte waarin het figuur met zijn wijsvinger een lijn trekt. Zijn werk is verfijnd, klassiek en van een anatomische perfectie die in deze tijd zeldzaam is.

MORREN GALLERIES | OUDEGRACHT 340 | 35112 PM UTRECHT | 030-2317752 WWW.MORRENGALLERIES.NL




Billy und Hells


DE NIEUWE COLLECTIE VAN BILLY UND HELLS

RED

30 november – 26 januari

‘Warum gibt es rote Fische?’

Rood is de kleur van zowel de liefde als van het gevaar, en van het leven en de dood. Nogal zwaarwegende thema’s. Op de vraag waarom de kleur rood, antwoordde Andreas in eerste instantie: ‘Warum gibt es rote Fische?’ Een antwoord waarmee hij lijkt te zeggen: ‘Waarom niet de kleur rood?’. Bij nadere toelichting wordt duidelijk waarom Billy und Hells rood als thema hebben gekozen; niet zozeer vanwege de bekende symboliek, maar eerder door een emotionele ‘irritatie’ die deze kleur, vooral in combinatie met onscherpte, teweeg kan brengen.‘De kleur rood leidt ons naar onscherpte. Het is de kleur die aarde van de hemel scheidt en in diverse opzichten is rood het atrium van het duisternis.’ In ‘Red’ speelt niet alleen de kleur rood een hoofdrol, ook de lijnvoering is anders dan in de voorgaande series.

De lijnen in hun werk hebben weliswaar nooit het vlijmscherpe karakter van een foto gehad, altijd is er sprake van sfumato, een zachtheid in de overgangen van kleurvlakken. Zachte lijnen die harmoniëren met de subtiele korreligheid van de afgebeelde figuren. Pixels met de nuances en het effect van een klassiek schilderij in tempera- of olieverf. In de nieuwste serie foto’s echter is een nog extremere vervaging van lijnen waarneembaar. Een uitgesproken foto als ‘Clara’ krijgt hierdoor een mystieke sfeer. Sommige foto’s zijn zo onscherp gefotografeerd dat het een intense en bevreemdende sfeer oproept en de beschouwer diep roert. ‘Net als de kleur rood baant ook onscherpte ons de toegang tot het innerlijke’. De combinatie van rood en onscherpte die in deze nieuwe serie centraal staat, maakt de emotionele ‘blinde vlek’ zichtbaar. Het is precies wat Billy und Hells met hun werk beogen: fotografie die ons emotioneert en in vervoering brengt.

‘Red’ van Billy und Hells | vanaf 30 november | in combinatie met nieuw werk van Theo Mackaay en Ger Doornink | Morren Galleries, Prinsengracht 572 in Amsterdam | www.morrengalleries.nl | 020 3206015




ARTE CLASSICA

 

GIOVANNI TOMMASI FERRONI | CORNELIS LE MAIR | MARGOT HOMAN | JORGE MARIN
10 NOV – 22 DEC 2013
 
Op zondag 10 november opende de Nederlandse schrijfster Margriet de Moor in Morren Galleries aan de Oudegracht 340 te Utrecht een tentoonstelling die vroeger tijden doet herleven! Vier hedendaagse kunstenaars die een bijzondere waardering vertonen voor authentieke, pure vormen zowel in het landschap, de mens als in het stilleven, tonen hun werk. Allen kiezen voor een klassieke invulling van hun ambacht; in technische zin maar ook wat betreft de weergave van hun onderwerpen. Een opmerkelijke tentoonstelling die de bezoeker terugvoert naar de tijd van de renaissance.
 
GIOVANNI TOMMASI FERRONI
Speciaal voor de tentoonstelling kwam de Italiaanse kunstenaar Giovanni Tommasi Ferroni over uit Rome om bij de opening aanwezig te zijn. Tommasi Ferroni (1967) werd geboren in een beroemde familie van Toscaanse kunstenaars. De artistieke lijn voert terug tot in de middeleeuwen. Het metier werd Giovanni doorgegeven door zijn vader Riccardo Tommasi Ferroni (1934-2000), zijn grootvader Leone (1903-1965) en zijn oom Marcello (1928-2008). Ook Giovanni’s zus Elena is kunstenares en zijn nicht Lisa. Doordat in zijn familie al generaties lang het vak wordt doorgegeven, werd hij in het atelier van zijn vader op ongeveer dezelfde wijze geschoold als zijn voorouders gedurende de periode van de Barok. Bijna als vanzelfsprekend was Giovanni al sinds zijn prille jeugd regelmatig te vinden in het atelier van zijn vader. Ook kreeg hij tekenlessen in het beeldhouwatelier te Pietrasanta van zijn oom Marcello gedurende de zomers.
Zijn carrière als schilder begon pas echt nadat hij zijn middelbare school had afgemaakt in 1986, zich bij het atelier van zijn vader voegde en Literatuur en Kunstgeschiedenis ging studeren aan de Universiteit te Rome ‘La Sapienza’. Deze twee studies vormen zichtbaar vandaag de dag nog steeds een grote inspiratiebron in zijn werk.
 
MARGOT HOMAN
Het werk van de Tilburgse Margot Homan (1956) heeft ontegenzeggelijk een klassieke uitstraling. De beeldhouwster die veel in het Italiaanse Pietrasanta werkt, voelt zich ook deel van de geschiedenis “Maar dat is niet mijn uitgangspunt, dat zijn en blijven de ideeën”, aldus de kunstenares. Prof. Dr. Henk van Os zei tijdens een opening over het werk van Homan: “Er wordt veel gezegd over de klassieke traditie en ambachtelijkheid van haar werk. En dat is allemaal waar. Maar het is ook wel iets te weinig wat mij betreft. De beelden gaan mijn inziens eigenlijk over het proces van idealiseren, of sterker nog die gaan over wat idealiseren eigenlijk is. De beelden hebben een hele nadrukkelijke lichamelijkheid, ze hebben daardoor ook een hele reële presentie, het zijn bijna blote ‘iemanden’ met borsten en met billen. En tegelijkertijd zijn ze ook gestalten uit een ideale wereld. Dat brengt mij ertoe om te zeggen, dat het niet alleen zomaar ideale gestalten in een zoveelste neoclassicisme zijn, maar het zijn beelden die gaan over dat proces van idealiseren, over wat idealiseren eigenlijk betekent. Het is heel spannend om daarover na te denken en die spanning is heel erg voelbaar in haar werk.”
Voor Margot Homan is vakmanschap geen doel op zichzelf maar de voorwaarde voor een zo genuanceerd mogelijke uitdrukking. Dat is ook de reden waarom zij haar beelden in Italië laat gieten, om de details zo zuiver mogelijk te bewaren is een optimale bronsgiettechniek onontbeerlijk.
 
CORNELIS LE MAIR
ok de Nederlandse kunstenaar Cornelis le Mair (1944) tekent al vanaf zijn vroege kinderjaren en heeft duidelijk talent. Na de middelbare school studeert hij aan de Kunstacademie te ’s Hertogenbosch, echter hier krijgt hij niet het onderwijs waar hij op had gehoopt: het ging hier vooral om ‘vrije expressie’ en niet om het verbeteren van zijn teken- en schildervaardigheden. Om die reden stroomde hij door naar de Koninklijke Academie van Antwerpen waar er nog slechts een docent was die hem onderricht kon geven in de ambachtelijke technieken van de oude meesters: professor Victor Dolphijn. In 1968 studeerde hij Cum Laude af in de richting portret-, stilleven- en figuurschilderen. Zijn loopbaan lang maakt hij werk dat duidelijk geïnspireerd is op de grote meesters uit de 17e eeuw zoals Jan Davidsz de Heem, Abraham van Beijeren en Willem Kalf.
Vanwege zijn uitgesproken keuze om zich te richten op het traditionele pronkstilleven, romantische landschappen en klassieke portretten, is Le Mair een opvallende en soms omstreden kunstenaar in de wereld van de hedendaagse kunst en geniet mede daarom grote bekendheid in Nederland. Zijn hele wezen ademt liefde voor de periode van de late middeleeuwen tot en met de renaissance en de barok; het is niet alleen zichtbaar in zijn werk, alsook in zijn voorkomen als in de inrichting van zijn huis en leefomgeving. Naast zijn beroep als kunstschilder houdt hij zich bij periodes intensief bezig met architectuur, het maken van beelden, het bouwen van muziekinstrumenten en het vervaardigen van meubels. Ook heeft hij verschillende publicaties over de schilderkunst op zijn naam.
 
JORGE MARIN
De Mexicaanse beeldhouwer Jorge Marin (1963) is de jongste uit een gezin van tien kinderen en erfde zijn passie voor kunst van zijn vader die in Mexico een bekende architect is. Ook een van zijn broers geniet grote bekendheid als beeldhouwer: Javier Marin. Ruim 25 jaar is Jorge Marin een actieve kunstenaar en begon zijn loopbaan met het maken van ceramische sculpturen. De laatste tien jaren is brons zijn favoriete materiaal. Terugkerende onderwerpen zijn paarden, acrobaten, madonna’s en mythische wezens, met name de centaur en de garuda met daarbij symbolische voorwerpen zoals bollen, speren, maskers, boten of een weegschaal. Hij gebruikt de menselijke figuur als een metafoor voor innerlijke reflectie, kracht en het vinden van balans. Jorge Marin vindt zijn inspiratie duidelijk in de barokke, dramatische kunst met krachtige sensualiteit. Zijn werk is eenvoudig te ‘lezen’ en daarom toegankelijk voor een breed publiek. Kortom; met deze tentoonstelling zal Morren Galleries vooral de liefhebbers van klassieke schilder- en beeldhouwkunst een groot plezier doen! De combinatie van deze vier exposanten zorgt voor een weelderig feest voor het oog!
 
ARTE CLASSICA
10 november t/m 22 december 2013
Oudegracht 340, Utrecht



20 JAAR MORREN GALLERIES!
Feest in Amsterdam & Utrecht
 
Zondag 8 september 2013, 15.00 uur 
Feestelijk Opening met RONALD GIPHART die spreekt
Oudegracht 340 Utrecht 

Zaterdag 28 september 2013, 15.00 uur 
Feestelijke Opening met JOOST ZWAGERMAN die spreekt
Prinsengracht 572 Amsterdam 

Zondag 29 september 2013, 15.00 uur 
Een lezing door de Belgische kunstenaar KOBE DE PEUTER
Prinsengracht 572 Amsterdam 

Het was op 8 juni 1993 dat Eric Morren zijn eerste galerie opende in hartje Utrecht aan de Oudegracht 340. Inmiddels telt Morren Galleries drie vestigingen, waarvan twee in Utrecht en één in het Amsterdamse Spiegelkwartier. In elke vestiging worden die twintig turbulente jaren gevierd met een grootse Jubileumtentoonstelling waarin vele vaste kunstenaars van de galerie te zien zijn. In Utrecht is de Jubileumtentoonstelling feestelijk geopend op Zondag 8 september.

Amsterdam opent de tentoonstelling tijdens Spiegelkwartiers' OPEN! weekend, het weekend van 28 & 29 september waarin meer dan 30 kunst- en antiekdealers iets speciaals organiseren zoals een opening of een lezing. Morren Galleries viert die zaterdag de opening en op zondag is er een lezing van de Belgische kunstenaar Kobe de Peuter! 

BIERENBROODSPOT | KIRSTY MITCHELL | THEO MACKAAY | BILLY&HELLS | JAN BOUMAN | MARGOT HOMAN | WALTER ELST | JUDITH WIERSEMA | BROOKE SHADEN | GIOVANNI TOMMASI FERRONI | JOSE VAN KLEEF | GER DOORNINK | CANDACE CHARLTON | GERTJAN SCHOLTE ALBERS | EVERT DEN HARTOG | TAMARA MULLER | ERWIN MEIJER | CORNELIS DOOLAARD | JORGE MARIN | HERMAN TULP | ERIK RIJSSEMUS | EDDY STEVENS | GEORGE MAZILU | GERARD WILLEMENOT | WIM VAN DER KANT | en anderen




Kirsty Mitchell


INTERESSANT! Op 14 augustus werd het ambassadeurschap van onze fotografe Kirsty Mitchell met Nikon officieel bekend gemaakt met dit interview: http://www.ephotozine.com/article/nikon-nation-kirsty-mitchell-interview-22644



Lees een bijzonder interview van Amsterdam Artworks met fotografe Kirsty Mitchell!


http://www.artworksamsterdam.nl/kirsty-mitchell



Kirsty Mitchell


Persbericht

Morren Galleries Amsterdam presenteert de tentoonstelling

KIRSTY MITCHELL      WONDERLAND

26 MEI - 21 JULI 2013

Morren Galleries is zeer verheugd over de samenwerking met de Britse fotografe Kristy Mitchell (1976). Haar werk oogstte veel success met tentoonstellingen in onder andere London, Milaan en Zuid-Korea. En momenteel geniet ze veel internationale aandacht met publicaties in toonaangevende tijdschriften als de Italiaanse Vogue en Harpers Bazaar. Een paar weken geleden werd ze uit 54.000 fotografen geselecteerd voor een tentoonstelling in Milaan in juni, opnieuw door de Italiaanse Vogue. Deze Britse kunstenaar heeft zich op een bijzondere wijze ontwikkeld; haar werk is nauwelijks vergelijkbaar met dat van haar collega’s. Door de uiterst persoonlijke invalshoek en haar zeer arbeidsintensieve creaties op het gebied van kleding voert ze de kijker mee naar een feeërieke wereld. Kirsty Mitchell is een fotografe met een niet te stuiten passie voor schitterende kostuumkleding en ingewikkelde, vernuftige accessoires en rekwisieten. Op uiterst geraffineerde wijze regisseert ze die met bloeiende, wilde bloemen en het weelderige Engelse landschap tot fascinerende beelden. Geschiedenis en kunstgeschiedenis spelen in haar werk een belangrijke rol. Kirsty Mitchell studeerde kunstgeschiedenis en fotografie, en volgde daarnaast de kunstacademie om zich uiteindelijk te bekwamen in ‘Costume and Performance’ aan de London College of Fashion. Hier is ze gedegen opgeleid in het maken van historische kostuums voor film en theater. Stage liep ze vervolgens in de design studio van de radicale Britse modeontwerper Alexander McQueen, hetgeen van grote invloed is op haar hedendaagse werk. Kirsty’s onderzoekende geest is gericht op een breed scala aan kunstvormen die ze assembleert tot adembenemende droomwerelden. Daarbij is fotografie slechts een eindstadium. Het was tijdens een moeilijke periode in haar leven dat ze de camera ter hand nam. De koerswijziging, van succesvol mode ontwerpster naar de fotografie, is heel intuïtief verlopen en had niets te maken met een bewuste keuze. Tijdens het sterfbed van haar moeder in 2008 met wie ze een zeer intense band onderhield, bleek de camera haar steun en toeverlaat. Kijkend door de lens ging er een nieuwe wereld voor haar open; anders, mooier, verdrietiger, en in alle opzichten extreem. Ze werd overweldigd door een ontembare passie, aangespoord door herinneringen aan de verhalen die haar moeder haar als kind dagelijks voorlas. Deze verhalen en beelden echoden na de dood van haar moeder door haar hoofd. Haar nieuwe serie foto’s getiteld ‘Wonderland’ is de vertaling van deze denkbeelden. Ieder detail in de foto is door Kirsty met gedrevenheid en uiterste precisie vervaardigd. Inspiratie voor ‘White Queen’ en ‘The Queen’s Armada’ haalde ze uit ‘pop-up’ boeken en ‘paper-cut art’. De afgebeelde galleon schepen zijn gebaseerd op illustraties uit haar moeders favoriete boek ‘The Kingdom Under The Sea’. Model stond ook Queen Elizabeth I en de Engelse zeeslag met de Spaanse Armada. En de omgeving waarin die scènes plaatsvinden is het sfeervolle Engelse landschap. Het maken van een dergelijke foto kan wel vijf maanden duren door uiterst gecompliceerde kostuums, het eindeloos zoeken naar de juiste rekwisieten en dat ene stukje ongerepte natuur. Voor het maken van de ultieme foto is voor Kirsty de verbondenheid met de natuur dan ook essentieel en de emotionele band met haar model heel belangrijk. In Kirsty Mitchell’s zeer bescheiden team van medewerkers zijn twee personen voor haar van essentieel belang; haar inmiddels beste vriend, de haar- en make-up-kunstenaar Elbie van Eeden, en haar muze en model Katie Hardwick. Kirsty Mitchell: ‘mijn doel is foto’s te maken die ons doen ontsnappen uit ons dagelijkse leven om te belanden in een nieuwe werkelijkheid. Om weg te dromen bij magische beelden en poëtische landschappen en ons zo weer verbonden te kunnen voelen met de natuur en het landschap, hetgeen in onze moderne maatschappij verloren is gegaan’.

Voor persmateriaal contact opnemen met Karin van der Beek: karin@morrengalleries.nl De tentoonstelling ‘Fantasy for Real’ van Kirsty Mitchell is te zien van 26 mei tot 21 juli bij Morren Galleries, Prinsengracht 572, Amsterdam, tel: 0203206015, www.morrengalleries.nl




Billy und Hells


persbericht

BILLY UND HELLSIn Retrospective

Het succesvolle Duitse fotografenduo uit Berlijn wordt in Nederland al jarenlang vertegenwoordigd door Morren Galleries in zowel Amsterdam als Utrecht. Op zaterdag 30 maart 2013 zal Morren Galleries Amsterdam een grote overzichttentoonstelling openen met werk uit de diverse series gecombineerd met nog niet eerder getoond werk.

De fotografie van Billy und Hells oogst ieder jaar meer succes. Zowel in Nederland als in andere Europese landen vinden de intrigerende fotoportretten gretig aftrek en binnenkort slaan deze kunstenaars hun vleugels ook uit in de Verenigde Staten. Morren Galleries zal tijdens deze tentoonstelling ook het podium bieden aan onze nieuwe aanwinst; de Nederlandse fotografe Barbara de Vries. Billy und Hells: Billy und Hells (Anke en Andreas) kennen elkaar sinds 1986 en werken vanaf dat moment samen. Beiden beheersen ieder facet van het produceren van een foto. Naast de techniek spelen veel andere factoren een rol: belichting, visagie, kleding en de kleur van de achtergrond. Wat betreft de fabelachtige kleurcombinaties in hun werk zijn ze schatplichtig aan de technicolor, een techniek die in de jaren dertig werd gebruikt voor onder andere Amerikaanse speelfilms. Het Berlijnse fotoduo is dan ook zeer verheugd over de zojuist tot stand gekomen samenwerking met een gerenommeerde in Los Angelos. Voor hen weer een enorme stap voorwaarts: ‘Deze gallery vertegenwoordigt al onze ‘helden’ op het gebied van fotografie. Bovendien zijn onze foto’s ook beïnvloed door Amerikaanse fotografie, dus deze ontwikkeling voelt alsof de zaken op hun plaats vallen’. Kleur en compositie: Dat de fotografie van Billy und Hells schilderachtig is, wordt door henzelf niet bevestigd maar door de kopers van hun werk wel. En dat is nou net een van de redenen waarom mensen zo van hun werk zijn gecharmeerd. De kleuren in iedere foto zijn intens maar heel subtiel gekozen. De combinaties zijn werkelijk verbluffend. De compositie in de fotoportretten is sterk. De thema’s overtuigend. ‘Sisters of Mercy’ en ‘Sailors’ zijn bewust clichématig verbeeld, soms een tikkeltje theatraal maar nooit te veel. ‘In der Eigene Raum’ zijn duidelijk invloeden te herkennen uit de barok, de Renaissance en de 15e-eeuwe Italiaanse portretschilderkunst. Andere foto’s ademen de sfeer van het Berlijnse nachtleven uit de jaren vijftig, of herinneren aan de hippietijd van de jaren zestig. Centraal in iedere foto staan de openheid, de helderheid en de kracht in een gelaat, en dan ook nog gecombineerd met sporen van mystiek en kwetsbaarheid. ‘We zoeken vooral naar kleine details die de verschillende menselijke emoties weergeven: het subtiele lijntje tussen onrust en ontspanning is datgene wat we in een portret willen benadrukken’. Billy und Hells zoeken altijd naar de juiste balans tussen authenticiteit en pose. Daarbij proberen ze de gemoedstoestand, iets van het innerlijke, boven het geposeerde uit te tillen.

BARBARA DE VRIES

De Nederlandse Barbara doorliep de Rietveldacademie en de St. Joostacademie waar ze vrije grafiek en Industrieel ontwerp/Theaterontwerp studeerde. Ze werkte voor diverse grote toneelgezelschappen maar is zich vanaf 1997 vooral gaan toeleggen op fotografie. De sfeer in haar werk balanceert tussen fantasie en werkelijkheid. Haar beelden van jonge meisjes zijn dromerig en surrealistisch en voeren ons mee naar een andere wereld. Nevelige witte sferen die de fantasie doen prikkelen combineert ze met hier en daar glimpen van de realiteit. Gevoelens van troost, hoop of verlangen lijken onlosmakelijk met haar werk verbonden.

Tentoonstelling Retrospectief van Billy und Hells met onze nieuwe aanwinst Barbara de Vries is te zien van 30 maart tot 19 mei. Officiële opening op zaterdag 30 maart om 15.00 uur. Bij Morren Galleries Amsterdam, Prinsengracht 572, Amsterdam, tel: 0203206015. www.morrengalleries.nl, karin@morrengalleries.nl




EDDY STEVENS


14 OKTOBER - 18 NOVEMBER 2012

Op zondag 14 oktober 2012 opent in Morren Galleries aan de Oudegracht 340 een nieuwe solotentoonstelling van de Belgische kunstenaar Eddy Stevens (1965, Brasschaat), getiteld Reconstructed Emotions. Al meer dan tien jaar is het de traditie dat deze kunstenaar in het najaar zijn nieuwe oogst in Utrecht presenteert en telkens weer is het indrukwekkend wat hij weet neer te zetten. Eddy Stevens is een kunstenaar die binnen zijn eigen stijl en genre altijd in ontwikkeling is en verschuivingen laat zien in zijn benadering van het model en de wereld waarin deze zich bevindt.

“Ik schilder vanuit emotie en niet vanuit het verstand. Elk werk ontstaat als vanzelf door een gemoedstoestand in plaats van een vooropgezet plan. Zoals de titel al zegt zijn het letterlijk ‘gereconstrueerde emoties’, emoties die ik gevoeld heb of bij anderen heb waargenomen en probeer te vangen in een figuratieve vorm.” Stevens maakt geen schetsen vooraf, maar begint direct met het schilderen op doek. Eens in de zoveel tijd besteedt hij een hele dag aan het fotograferen van zijn modellen, waarvan zijn vrouw Sophie de meest toegepaste is in zijn werk. Hij fotografeert de modellen in de meest uiteenlopende houdingen zodat hij deze later als houvast gebruiken tijdens het schilderen.

Zwevende figuren zijn een regelmatig terugkerend element in zijn werk. In dromen wordt dit veelal verklaard als dat men boven zichzelf uitstijgt en controle heeft over de situatie. In de schilderijen van Stevens lijken de zwevende modellen zich echter ook vaak in een buitenlichamelijke droom te bevinden, alsof ze even buiten zichzelf zijn getreden om de wereld om hen heen te beschouwen. Ook kun je aan deze zwevende figuren de betekenis geven, dat zij in staat zijn het denken te ontstijgen en opgaan in het ‘zijn’. Een gedachte die teruggrijpt op de theorie van de spirituele bestsellerauteur Eckhart Tolle, die schrijft dat een hoger bewustzijn geactiveerd kan worden zodra je je onvrijwillige gedachten onder controle hebt, wat in feite op hetzelfde neerkomt als het pad der verlichting van Buddha. Maar voor de duidelijkheid: Eddy Stevens is geenszins een kunstenaar die de kijker door middel van zijn werk een bepaalde ideologie wenst op te leggen. Het zijn slechts ideeën die opdoemen en verbanden die men zou kunnen leggen als men zijn werk bekijkt. Of Stevens het nu wil of niet: in veel van zijn werk is er een magische lading en een zekere mate van spiritualiteit te bespeuren, de figuren (meestal vrouwelijk) bevinden zich in een ogenschijnlijk gedroomde situatie.

Dat Eddy Stevens zonder enige schetsen vooraf, zijn vaak complexe, gedetailleerd realistische composities direct op het doek neerzet, zegt wel iets over zijn schildertechnische bedrevenheid. Alles wat hij bedenkt, zet hij zonder twijfel of schroom op het doek; een landschap, een interieur, een menselijk lichaam, paarden of zelfs alles in combinatie met elkaar. Wat heerlijk moet het zijn om als realistisch schilder dat punt te hebben bereikt, dat er technisch bijna geen enkele belemmering meer is om je gedachtegoed gestalte te geven! Zijn werk kan worden bestempeld als ‘magisch realisme’. Kenmerkend is zijn natuurlijke kleurenpalet waarin aardetinten de algehele toon voeren. Stevens speelt graag met de structuur van verf waardoor een spannende en afwisselende verfhuid ontstaat. Zo worden heel fijn uitgewerkte details gecombineerd met grove streken met een brede kwast en dan weer met een losse, rake toets waarbij de verf lekker dik is aangezet. Al vanaf de prille leeftijd van 16 jaar werkt Stevens consequent aan zijn oeuvre en begon op die leeftijd ook al met het professioneel exposeren van zijn werk. Als kind was hij leerling aan het atelier van de kunstenaars Guy Wauters en Rosalie Bauters. Na de middelbare school werd hij toegelaten tot de Kunstacademie te Sint Niklaas waar hij na twee jaar al afstudeerde.

Voor meer informatie of hoge resolutieafbeeldingen kunt u contact opnemen met severine@morrengalleries.nl




ENRICO ROBUSTI 13 mei - 1 juli 2012


Morren Galleries kondigt met trots aan er een nieuwe kunstenaar bij te hebben; de Italiaanse schilder Enrico Robusti! Op ZONDAG 13 MEI om 16.00 uur zal de edgy mode-onwerper BAS KOSTERS zijn eerste solotentoonstelling bij Morren Galleries feestelijk inleiden. Voor zijn debuut in Nederland zal de schilder vanuit Parma overkomen om bij de opening aanwezig te zijn!

Een schilderij van Enrico Robusti, geboren in Parma - 1957, is zelden geruststellend of kalmerend. Althans niet het werk dat hij vanaf 2004 tot op heden maakt. Na een opleiding in Klassieke Studies en een studie Rechten, besloot Robusti zich geheel te gaan wijden aan de schilderkunst en concentreerde zich vooral op de 16e en 17e eeuwse schilderstechnieken met een voorkeur voor het werk van de barokschilders Anthony van Dyck (1599 - 1641) en Peter Paul Rubens (1577 - 1640). De eerste periode van zijn artistieke loopbaan werkt hij als portretschilder. Pas veel later, in 2004, komt er het turningpoint als hij met zijn onbekende, duizelingwekkende vrije werk naar buiten treedt in een solotentoonstelling getiteld ‘Bar Italia’ in Annovi Gallery te Monova. Zijn schilderijen zijn zo opvallend en authentiek, dat vanaf dat moment de solo- en groepstentoonstellingen in verschillende galeries in Italië zich in een rap tempo opvolgen met als een van zijn hoogtepunten deelname aan de 53e editie van de Biënnale van Venetië. Ook exposeert hij in Londen, Geneve en Wenen. Robusti verkent het leven van alledag, met humor, leed en verbijstering. Over zijn plotselinge stijlverandering zegt hij zelf: “Het was al altijd al latent aanwezig. Ik zag steeds flarden van beelden die het nodig hadden zich te ontwikkelen en volwassen moesten worden…tot ineens het moment zich aandiende dat ik dacht; Nu kan ik het!”. Enrico Robusti verhaalt met koud plezier en een meedogenloos realisme, van een realiteit die verwantschap vertoont met het groteske werk van George Grozs of Otto Dix, de bijtende sociale satire van John Wonnacott, de vindingrijkheid van ‘den duvelmakere’ Jheronimus Bosch, of de verwarde waanzin en hilariteit van Pieter Bruegel de Oude. In zijn schilderijen spreekt Robusti van de mensheid als geheel; hij toont onze zwakheden, eigenaardigheden, onze komische kanten of onze miezerigheid. Kortom: Enrico Robusti is een vakkundig schilder en een vernietigende verteller met pijnlijk kolderieke kanten.

Van Robusti zal op de begane grond van de galerie een collectie van ruim vijftien schilderijen te zien zijn. In de werfkelder zal een overzicht van werken uit stock worden getoond van diverse vaste kunstenaars van de galerie.