Eric Boyer, Portland USA. Eric Boyer exposeert zijn werk in Amerika sinds 1989 en vanaf 2009 toont hij ook in Engeland zijn werk.
Boyer omschrijft zichzelf als een geboren ‘creator’, zowel artistiek gezien als anderszins. Zijn huidige werk in ‘wire mesh’ (zeefgaas) is het resultaat van een meer dan twintigjarige fascinatie voor het materiaal dat hij bij toeval ontdekte, toen hij op zoek was naar nieuwe materialen waarmee hij zijn drang naar creatie kon vormgeven. Toen hij in die tijd, eind jaren tachtig, bij een smid werkte en met verschillende overgebleven materialen experimenteerde, ontdekte hij de buitengewoon expressieve kracht van dit materiaal waarvan nog maar weinigen hadden gehoord.
Vanaf dat moment was er sprake van verfijning en samensmelting in al zijn kunstvormen. Na jarenlang tekenen en bewerken van hout en klei ging hij over tot het redigeren van dit opmerkelijke metaalgaas. Hij begon zich te ontwikkelen in de bewerking en de verkenning van de mogelijkheden van het harde materiaal dat zich voordoet als een geweven stof van metaal.
Na allerlei experimenten leidde het welbeschouwd tot zijn eerste expositie in 1989. In zijn realistische, figuratieve werken komt zijn voorliefde voor de menselijke lichaamsvormen naar voren. Incidenteel vertellen de figuren een verhaal, een visuele woordspeling, een excuus voor een literaire of muzikale verwijzing of een nieuwe interpretatie van de Griekse mythologie. Zijn sculpturen lijken in slow motion te bewegen, alle van hun drukpunten verlost, alsof ze vloeibaar zijn geworden. Gezichten ontbreken. Golvende vormen, holtes en weelderige rondingen geven het idee dat je naar een mensenhuid kijkt. De gracieuze figuren van Boyer doen denken aan de schetsen van August Rodin. Zoals Rodins figuren zijn de beelden van Boyer dragers van verscheidene mentale toestanden zoals verlangen, dromen en wachten. De poses suggereren mythische satyrs en Amazones en zo zonder hoofden lijken het geesten uit een verloren tijd. Wat fascineert, is de beweging in de figuren die als rimpels of zachte golven in het water zijn, zonder haast en met een serene rust, waarbij je het idee hebt dat je toeschouwer bent van een intiem privé-moment.
